§ 400
A harmonia em que viviam, graças à justiça original, ficou destruída; o domínio das faculdades espirituais da alma sobre o corpo foi quebrado (280); a união do homem e da mulher ficou sujeita a tensões (281); as suas relações serão marcadas pela avidez e pelo domínio (282). A harmonia com a criação desfez-se: a criação visível tornou-se, para o homem, estranha e hostil (283). Por causa do homem, a criação ficou sujeita «à servidão da corrupção» (284). Enfim, vai concretizar-se a consequência explicitamente anunciada para o caso da desobediência (285): o homem «voltará ao pó de que foi formado» (286). A morte faz a sua entrada na história da humanidade (287).
Harmonia in qua erant, propter originalem iustitiam stabilita, destructa est; dominatus facultatum animae spiritualium in corpus ruptus est; 296 viri et mulieris unio est submissa tensionibus; 297 eorum relationes a cupidine et dominatione signabuntur. 298 Harmonia cum creatione est fracta: creatio visibilis facta est pro homine aliena et hostilis. 299 Propter hominem creatio servituti corruptionis subiecta est. 300 Denique consequentia pro inoboedientiae casu explicite nuntiata 301 ducetur in rem: homo in pulverem revertetur, unde sumptus est. 302 Mors in historiam ingreditur humanitatis 303.